Ayraç
cebimde son üç beş kuruş, işsizim zaten
sana gelecek yüzüm de yok, yol param da
elbisem desen gündelik, çıkamam karşına
dolap desen tam takır memleketten gelen peynir
bir de su koymuşum dolaba
terliklerinse hala kapının arkasında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta