Ayparçam yakamoz, denizim eşsiz
Yıldızım ağlıyor, gökyüzüm sessiz
Bir gece vakti benden habersiz
Gözlerimden yaş olup aktın sevgilim…
Nihayet durdu beyindeki nefes
Yürek bu ellerde işte böyle kafes
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta