"Men Cedde Vecede"…
Dur; daha rengime varamadım
Ay şafağımdan düşmesin
Gönlün hudutlarına yılmayan yolcuyum
Sırtımda ağır yaralar…
Sokak aralarından rengârenk güller alıyorum
Ellerimde ellerinin diken yarası
Sözlerin zabıtsız hançer
Makul ağıtlar dışında susuyor
Yüreğime dört taraf zindan hasretin işgüzar ve rutin
Gönlüm kül kokusu infazında
Nabzım iki dudağının arasında sevda
Hasretin müebbetlik sevinç ve kahır
Ey aynü'l-hayat..!
Firakın yarasıdır gözlerim miracında yankılanan
Gamzelerime biriktikçe hüsranlığım
Kırıldı dallarım
Öksüzdür şimdi sensiz gönlüm kuşları
Eman dilemekten kurudu dilim damağım ve de gözyaşlarım…
Tebessüm mevsiminden rengârenk güller kararken güz ayazına
Darağacında soluğumdan arta kalan bakışlarındı
Tebessümünün kır çiçeklerine esmer doğdukça gün
Uyudu cümle şehir
Yedi baharın yedi lisan dilinden üşüyorum
Oysaki meşru değildi yangın…
Hüzün ve keder vitrininde demirledi sensizlik
Asır elem öncesi ateş yağmuru
Katreler ile avutur iken çehremi
Kelimelerim zümresi zehir zıkkım
Sevda ihlali sonrası recm edilirken göğsüm
Sıyrıldım gözlerimden gün ve gece
Ey beşinci mevsimim sevda..!
Satır başı yalnızlıklarım çiçek açarken
Telef edildi sol yanım
Bitmedi sıtması hasretinin
Yankılandıkça ismin gönlüm asumanında
Cesedi yağmalandı ruhumun…
Kerahet vakti hasret prangaları sinemize vuruldukça
Döküldü ruh yüzümüzden hicran
Katledilirken hücrelerim ismin mecralarında
Geçmedi sensiz kursağımdan ölüm…
Üç kez öptüğümde kalbini
Kokusu kurudu kevser ırmağının
Tatlandı incir sütü
Hıfz ettikçe her zerreme ismini
Düğümlendi sevda üzerine yakılmış tüm cümleler
Dalgalanırken tebessümlerinden gün batımı
Yüreğimden kanatlandı hüma kuşu feryatlarım
Bakışların aydınlatırken karanlığımın en ücralarını
Sözlerin kırağı olup öğlen vaktinde göğsünden düşer kirpiklerime
Ey yüreğimin ahde vefası..!
Tenim kavruluyor teninde
Dudaklarım dudaklarının hasat mevsiminde ırgat
Oyy gelincik çiçeğinin endamını beline saran sevgili
Görseydi güzelliğini Kabil öldürmezdi Habil'i
Ben sensiz susuz kalmış kuyu ve uçurum dipleri…
Yeminler çivi olup çakıldı göklere
Hasretin kör bir cellât
Gözlerin mayın tarlası…
Sürur sürgünlüğünde şalın süsledi gökkuşağını
Şekillendi tabiatım her beldesinde firak
Aşındırırken güz rüzgârları avuçlarımdan buğday kokunu
Doğum sancısı çeken yedi kadının susamış dudağından sükût ettim seni
Ah cevheri acım..!
Hasretindir ruhumun gönül dergâhından uzayıp giden
Çığ gibi örtünce kalbim serenatlarını sensizlik
Ahımdan irkildi melaikeler
Nüsha nüsha aralandıkça yüreğim yüreğini
Çatladı damarlarımda sabır
Ey tozlu raflarda sakladığım yalnızlığımın..!
Olurda ezan vakti kesişirse dualarımız
Üç ömür dudaklarını unut kalbimde…
20241107
1328
Ahh gamzeleri gözlerime işittiği an kalbimde anız yangınları başlatan
Bir görsen bende ki seni tutuklatırsın kendini…
Kayıt Tarihi : 7.11.2024 15:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Gizlidir Yara Dile Gelmez Dilden Düşmez
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!