aynısefaları kokladığım özenle yaşamalıydım
oysa ben
dağınık yaşamların önemsiz teferruatlarını dikkate almadım
beni büyüten bu vakur öfke
başka hiçbir şeyden medet ummadım.
kan kırmızısı gözlerle karşıladım güneşi
bir daha doğmaması için dualarla uğurladım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta