her aşk yaralar insanı, bu sana yazdığım ilk ve son şiir olsun
bir bardak su içsem boğazımda bırakan yaşamın elinden kurtaramadım içler acısı kaderimi
farklı bir son bekleyip aynı yolu yürüdüm, aynı yerde kanadı topuklarım, şaşırmadım
umut edip sırtımı dönsem de her şeye, içim dönmeyip hep o umuda baktı
kapanmış yaraları kanayana kadar kaşımak bana yakışır
ve derman niyetine tuzla gelen elini yoldan çevirecek değildim
her aşk yaralar insanı, evet, şaşırmıyorum
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta