her aşk yaralar insanı, bu sana yazdığım ilk ve son şiir olsun
bir bardak su içsem boğazımda bırakan yaşamın elinden kurtaramadım içler acısı kaderimi
farklı bir son bekleyip aynı yolu yürüdüm, aynı yerde kanadı topuklarım, şaşırmadım
umut edip sırtımı dönsem de her şeye, içim dönmeyip hep o umuda baktı
kapanmış yaraları kanayana kadar kaşımak bana yakışır
ve derman niyetine tuzla gelen elini yoldan çevirecek değildim
her aşk yaralar insanı, evet, şaşırmıyorum
Küçük heyecanlara paydos
Çünkü rüzgarla aynı yaşdayım
Çünkü güneş kardeşim
Bir ırmakla şevişmekteyim
Bana artık dingin olmak
Devamını Oku
Çünkü rüzgarla aynı yaşdayım
Çünkü güneş kardeşim
Bir ırmakla şevişmekteyim
Bana artık dingin olmak




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta