Aynı Durak Şiiri - Köşektaş Türküleri

Sabahın seherinde, düştüm yollara
Bakıp duruyorum, giden kullara
Hasretim bir türlü, bitmez yıllara
Veda etmeye hiç, niyet edemedim
Yolcular değişti, ben gidemedim.

Gelen araçlara, herkesler bindi
Yüreğim içine, acılar sindi
Gözümün yaşları, sanma ki dindi
"Güle güle" bile, ona diyemedim
Yolcular değişti, ben gidemedim.

Sanki bir nöbetçi, dikili taşım
Akar durur her gün, bu gözde yaşım
Beladan kurtulmaz, dertli şu başım
Canımı bu yola, kurban veremedim
Yolcular değişti, ben gidemedim.

Mevsimler dönüyor, kış ile yazda
Titrer dururum, o sert ayazda
Umut tükeniyor, en son niyazda
Gidecek bir ışık, bir iz göremedim
Yolcular değişti, ben gidemedim.

Köşektaş durağı, meskenim oldu
Gençliğim burada, sarardı soldu
Vade saati de, galiba doldu
Menzile bir türlü, ben eremedim
Yolcular değişti, ben gidemedim.