Ayni caniz biz,
kanimiz baska olsa da
aci ayni yerden sizlar
Ayni yardan dogmadik belki
ama ayni yerden kirildik
ayni hayattan yetim kaldik
Biri daga dustu yolun
biri arsa savruldu
ben baska yanda usudum
sen baska yanda sustun
Denk geldik bir suya
ayni susuzlukta
denk geldik bir baga
ayni kopuklukta
Ben senin derdin oldum fark etmeden
sen benim kalbim
adi konmamis
sahipsiz ama gercek
Sanma oksuzsun
cigerime sardigim yarasin sen
bil ki ayni evdesin
catisi gokyuzu olan
Ne anan bakti sana
ne abin tuttu elinden
ben ayri yerdeydim
sen ayri kaderde
Ama bilirim
insan insani sozunden anlamaz bazen
tavrindan da degil
insan
ancak cani ayni yerden yanıyorsa
anlar
Ayni yerde degiliz belki
ama bagimiz ayni yerden
kanla degil
kansizlikla kardesiz
Bu dunya insana insan demediginde
sen bil ki
bir yerlerde
ayni cati altinda
iki yetim hala kardestir
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 03:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kan bağ olmayan kardeşime Benim yolum farkliydi, onun yolu daha zordu. Benim arkamda aile vardi, onun arkasinda kimse yoktu. Buna ragmen hayata tutunmaya calisti. Cogu zaman dustu, kalkti, yanlislar yapti ama bu yanlislar kotulukten degil, sahipsizliktendi. Bu siirin hikayesi, ailesi oldugu halde sahipsiz kalanlar adinadir.
Kutlarım
TÜM YORUMLAR (1)