Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Çok teşekkür ederim...
Çok akıcı, anlam yüklü bir şiir hanımefendi.
Gönlünüze, kaleminize sağlık...
Aynı aynı aynı... belki de hep aynı ama her zaman farklıydı ve hiç olmayan birşeydi...
teşekkür ederim...
Harika bir şiir. Duygularınızı çok güzel dile getirmişsiniz, ah şu kelime hatalarınız olmasa....
Evet belki de hiç var olmadı...Olsun diye istenilip Allah'a yalvarıldı...Belki de olmamasıydı hayırlı olan, olması gereken... Ama kalp bunu hiç bi zaman anlayamadı...Göz gördü, gönül katlandı, akıl hiç orada bulunmadı...'O' özlenen, sevgili kelimesiyle bütünleşemediğinden; topladı hep üstüne söylenen ahları...
Belki de hiç var olmadı şaire... Belki 'o' dediğimiz şey, bir yanılsamadan ibaretti. Biz öyle olmasını o kadar çok istedik ki, o kadar buna dualar ettik ki, en sonunda hayalimiz bize kıyamadı, aklımız bu hale dayanamadı, bizi kandırdı. Biz de ona kandık. Kalbimiz de bize kandı. Herkes birbirini kandırdı. Ama o var ya o... O özlenen, beklenen, sevilen. O asla 'o' olduğuna inanmadı.
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta