Ruhlar dünyasında tek insan benim;
Yalnızlığıma atan bedenleri arıyorum.
Beni sevmesine değil, çekip gitmesine aşık olmuşum.
Belki de; bu yüzden sonbahar bu kadar hüzünlü olmuştu.
Ardından bakmak bir filmin en acıklı sahnesini yaşamaktı sanki.
Hiç arkana dönüp bakma olur mu.?
Kalabalık ortasında çığlık atıyor kimse dönüp bakmıyor desinler.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta