Ruhlar dünyasında tek insan benim;
Yalnızlığıma atan bedenleri arıyorum.
Beni sevmesine değil, çekip gitmesine aşık olmuşum.
Belki de; bu yüzden sonbahar bu kadar hüzünlü olmuştu.
Ardından bakmak bir filmin en acıklı sahnesini yaşamaktı sanki.
Hiç arkana dönüp bakma olur mu.?
Kalabalık ortasında çığlık atıyor kimse dönüp bakmıyor desinler.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta