Ne olsun işte, herşey bildiğin gibi,
Hiçbir değişiklik yok buralarda.
Sadece habire zam geliyor umuda.
Aynı kaderim, aynı kederim, derdim, tasam,
Aynı acım ve alabildiğine açım,
Aynı ama adı yok.
Küçüldükçe küçülüyor sefer tasım.
Çayım aynı çay ama tadı yok.
Bir değirmen var dönüp duran,
Benim buğdayım, benim yulafım, benim mısırım.
Sap samana karışmış.
Ve ne acıdır ki herkes herşeye alışmış.
İşte öyle beyhude bir hayat.
Unufak oluyor bir mahsül.
Fiyatı aynı fiyat,
Lakin ekmeğim küçülüyor.
Bekir Dalkıç
Kayıt Tarihi : 3.11.2018 20:29:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

beğeniyle okudum
TÜM YORUMLAR (1)