Alnımız terlerdi
Dilimin yorgunluğunu geceler fısıldardı kulağıma
Gece sessiz
Gece karanlık
Gece bitmezdi
Sabaha kavuşmak için miydi umutlarımız
Yoksa sevgiliye bir gül vermek için miydi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta