17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Aynanın buğusunda gördüğüm üzgün çocuk
Kirlenmemiş kalbiyle baştan aşağı süzdü
Neden üzgünsün dedim söyle derdini çabuk
Deşme benim yaramı kalbimi burkan sözdü
Merak ettiğin şeyi dinle can kulağıyla Doğduğum andan beri baharı yaşamadım
Etrafım kuşatıldı örümceğin ağıyla
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta