Susuz ve yorgun atların kesik nefesleri
Arafta kalmış yorgun bir ceylana ne fısıldarsa
bir yaz bahçesinde açan güle
ve utanan al yanaklarına eğilerek,
sana kalbimin kesik nefeslerini getirdim
sustum, pustum, maviye dayandım!
Sana dil uçlarımda kırağılarla köpürmüş tomurcuklar getirdim.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta