Kırılmış aynalar...
Tuz da buz...
Her parçasında bir zerrem,
Kanıyor...
Aynalar...
Ah, aynalar...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Güzeldi, tebrikler...
Neysek aynada öyle görülürüz tabii dış yüzümüz, iç yüzümüzü bizden başka kim bilebilir.Kutluyorum, Halenur Hanım izin verirseniz sizi arkadaş listeme alabilirmiyim.Saygılarımla, Şükrü Topallar
GÖNLÜNÜZEE SAĞLIK,KALEMİNİZ DAİM OLSUN
Aynalar da belki yalan söyler
Kısa,etkili ve çok harika bir çalışma,yüreğinize sağlık.Saygı ile...
ne enfes bir anlatımdı...
Kutluyorum hüzünlü şiiri.Saygılar
MEHMET KINDAP
kutluyorum usta kalemi..
namık cem
Paramparça olmuş bir aynanın kırıklarıyla dolu bir odanın görüntüsü canlanıverdi us'umda.
Şiiri yazan yüreğin iç evrenindeki kırık aynanın durumunu düşünmeme ölçü oldu bu duruum.
Olayların beklenmedik vargılarla yaşantımıza eklenmesi bazen kan lekeleriyle dolu olabiliyor.
Sonra şiirlere sığınıyoruz böyle.
Şiir de katlandığı kadarıyla katlanmaya çalışıyor işte.
Güzeldi,hüzünlüydü.
Parçalanmış yapı'nın şiirdeki parçalanmışlığı ürküntü verdi bana.
Kutluyorum Dost.
Erdemle.
Beni görmekten utanıyor...
DAHA NE DENİR SAYIN ŞAİRE NE DENİR Kİ DAHA FAZLA UTANMASI ÇİN.
mustafa yılmz
ant+10
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta