Aynalar konuştu ben konuşmadan.
Hicrânım büyüdü, hazâna durdu.
Hiç meftûn olmadan, hiç alışmadan,
Hülyâmdan kopardı, düşümden vurdu.
Aynalar konuştu, ben konuşmadan...
Ne bir ümit kaldı, ne bir teselli
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta