...
sıradağlar nasıl da bakıyor kararmış güne
sanki alıp götürecek canı, cananı menzile
dünün hikayesi aşık usandırmadan çekip gidelim bu ellerden sevgili...
ne faydası var kuru dalların köksüz gövdeye
insan değil midir insanın kurdu, nerede düşürdük sözü heceye
ne vakit yeltendik amansız göçe,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta