Uzağım benliğimin en derin çehresine, öyleki sağırım kendimden ayrı kalmış özüme...
Seçemiyorum bakışlarımı, duyamıyorum yakarışlarımı, yakınım benden en uzak olan yere...
Bir sefirim kendi ruhumun , bir zafir miyim kendi yolumun ?
Ama kayıp , ama bulanık , ama karanlık buralar...
Yıldızlar daha parlak burdan , güneş daha uzak buraya , sessizlik daha yakın kendime...
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Yüreğinize sağlık
görünen ve görünmeyenin söyleşisi gibi, oldukça güzel bir anlatım.
Kutlarım şair
Tebriklerimi bırakıyorum şiirlerinize sevgiyle...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta