Aynadaki Kırık Şiiri - Hamit Atay

Aynadaki Kırık

Aynadaki kırık,
Parçalara bölünmüş yansıma,
Bir zamanlar bütün olan ben,
Şimdi dağılan bir hikaye.

Her çatlakta bir anı saklı,
Mutluluk, hüzün, acı ve umut,
Birbirine karışmış duygular,
Kırık camın içinde hapsolmuş.

Gözlerim bakıyor aynaya,
Ama yansıma bana yabancı,
Kendi yüzümden korkar oldum,
Çünkü o,
Kırıkların arasında kaybolmuş.

Parçalar birbirine değmiyor,
Bir araya gelmiyor hiçbir şey,
Ve ben,
O kırık aynada kendimi arıyorum,
Ama bulamıyorum.

Bazen düşünüyorum,
Belki de o kırık,
Beni ben yapan,
Yaşadığım her acının izidir.

Ve her kırık parçası,
Bir ders, bir yara izi,
Bir umut kırıntısı saklar içinde,
Yeniden toparlanmayı bekler.

Aynadaki kırık,
Bir yansıma değil sadece,
O benim içimdeki fırtına,
Sessiz çığlıklar,
Ve kırık hayallerin izidir.

Ve ben,
O kırık aynaya bakarken,
Kendimi tanımaya başlıyorum,
Kırık parçalarla bile olsa,
Bir bütün olduğumu anlıyorum.

Yaralarını kabul eden,
Kendiyle barışan,
Ve yeniden parlamaya hazırlanan.

Aynadaki kırık,
Bir son değil,
Bir başlangıçtır belki de,
Kendiyle yüzleşmenin,
Ve yeniden doğmanın.

Şiir Hamit Atay