Ayna,karma,vicdan Şiiri - Kemal Tekir

Ayna, Karma, Vicdan

Ayna,insanı kendi fiziksel gerçeğiyle,
Kaçtığı gölgeleriyle yüzleştirir.
Ne yalan söyler ne de abartır;
Gerçekleri,hakikati yansıtır.

Aynada olanı olduğu gibi.
Bakarsın ve görürsün:
Yüzündeki çizgi yalnız yaş değil,
Ertelenmiş doğruların izidir.

Gözlerin,kaç kez sustuğunu bilir.
Aynalar,maskeyi sevmez;
Rol yapana aldırmaz.
Işık vurdu mu insana
En karanlık niyet bile o anda
Aynanın camından olur yansıma.

Karma,aynadan kaçanın
Yolda karşılaştığı gerçektir.
Attığın her adım,
Zamanın defterine yazılır;
silgisi yoktur.

Sözlerin,başkasına savrulmaz,
dolanır,
Geri döner,sana bumerang gibi.
Bugün yankısı,yarın kaderin,
Olur belki, nereden bilirsin ki.

Karma,ne öç alır
Ne affeder;öğretir.
Anlamayana,aynı dersi
Farklı hayatlarla verir.

Vicdan,ayna ile karma arasındaki,
En sessiz köprüdür.
Herkes duyar,ama azı dinler.
Bağırmaz,uykudan uyandırır.

Vicdan varsa ayna korkutmaz,
Karma da insanı incitmez.
insan,öğrenir
eninde sonunda ,
Kaçtığı şey kendisi,
Karşılaştığı şey
yaptıklarıdır hayatta

Kemal Tekir
Halkın Hak kın sesi