Yüzüm aynanın arkasında
Bütün gücümle asılıyorum almaya
Geri vermiyor asla
Dönüyorum arkamı
Gün bitmek üzere kapının pervazında
Göremiyorum kendimi
Rüzgarlar delik deşik ediyor kulaklarımı
Yağmurlar anlamsız of çekiyor yanaklarıma
Nasıl aşk bu
Ben aynaların mı oldum
Kayıt Tarihi : 8.2.2006 13:51:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!