Buluttan sıyrılabilseydi yüreğim
aynanın ardındaki seni ısıtmazdı;
yüzün ne kadar yakınmış yüzüme.
ateş böcekleri gibi uçuşurken geçmiş zamanların
gidişleri
kendimi geceye mahkum buluyorum.
Beni bu geceye mahkum eden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



