Uyandığımda
odanın ortasında bir deniz vardı;
dalgalar halıya çarpıyor,
duvarlar yosun tutuyordu.
Zaman sandalyeye oturmuş,
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




EyvAllah
En büyük ayna evrenin kendisidir. İçinde can sayısı kadar yüzsüzlük. Her biri diğerine ayna. Aynasına bakan yok!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta