Uyandığımda
odanın ortasında bir deniz vardı;
dalgalar halıya çarpıyor,
duvarlar yosun tutuyordu.
Zaman sandalyeye oturmuş,
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




EyvAllah
En büyük ayna evrenin kendisidir. İçinde can sayısı kadar yüzsüzlük. Her biri diğerine ayna. Aynasına bakan yok!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta