Oturmusum ayna basinda
aynaya bakiyorum oysa ayna bana
ayna icinden biri bana gulumsemek ister gibi
oysa gozleri morarmis zavalinin aglamaktan.
Kendi kendime soruyorum kim bu yabanci
kim bu aglamaktan gozleri moraran yabanci
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hayat bize dönük bir ayna, yaşam ise o aynadaki görüntümüzdür.Umarım bu görüntü bize gülerek döner.. Ümit dolu nice güzel çalışmalara:))
Evet Değerli Hanımefendi; Aynalar dostturlar olduğu gibi gösterirler her şeyi. Bazen gerçekleri görmek istemeyişimizden olacak, suçlarız onları. Şiirinizi ve sizi kutluyorum.
Aşkla bütünleşmek ve doyasıya yaşayabilmek ne güzeldir
şiirinizdeki gibi..TEBRİKLER..
şiir dediğin böyle olmalı
ne söylediği nereye gittiği
beli olmalı ki sözlerin
zevkle okunmalı
okuyucusunu doyurmalı
...
Şiir gönülde gelen duyğuları, çekinmeden söyleme kuvvetini veren istektir. Kutlarım. Selamlar...
Tebrik ederim...çok güzel bir şiir...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta