Aynadaki bedenim benim bakan gözlerim kendim
Kah kendime gelirim, gören gözlerde gerilir bedenim
Kalem tutanda tetik çekende elim
Elimde aynada gözüm dönerse aşağı o da benim
Görenle gezer aynada beynim
Bilmezmi ki gezinen arar nerde benim kendim
Gösterme ayna istemem kalsın derdim
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta