Gözyaşım…
Ne zaman ağlayışımın sebebini açıklayabilecek bir bahanem olsa,
ne zaman hayat yaslanacak bir omuz sunsa; ihanet etti bana. Akmadı.
Belli ki karanlık yastıklarda titremeye alışmıştı.
Yağmura sığınıp dökülmeyi öğrenmişti.
O bile kabul etmişti yalnızlığı.
Fazla direnmeden haykırmıştı yenilgisini.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta