Ayna, şu karşımda duran adam kim?
Yanaklar buruşmuş,saçlarında kar.
Bu tanımadığım hayal ben miyim?
Benim mi bu beyazlaşmış şakaklar.
Etme ayna etme, bozma büyüyü,
Getir bana masum çocukluğumu.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Yine çok güzel bir 'Sağır' şiiri.Ayna şiiri bize,kendini 'Otuzbeş Yaş' şiiriyle de karşılaştırma
imkânı veriyor. Şiir, Cahit Sıtkı'nın anlatmak istediği nihai anlamın değişik bir versiyonu.Hattâ biraz da tamamlayıcısı.Usta Şairi tebrik ile saygılar sunuyoruz...
Enver Özçağlayan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta