Sırlarla dolu odam soğuk,sağır ve dilsiz.
Masa kocaman ağır bir ayna,köhne sandalye,
Sandalyede çökmüş,kocamış bir adam.
O kocaman aynadaki görüntüde adam yalnız.
O adam, ben...
Çukurlarında kaybolanelemli gözleriyle,
Bakmakta haline pürmelaline;
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Hepsi Harika dizeler ancak;
Şu iki dizede şiirsellik adına işlenmiş pırlanta niteliği var. Kutlarım..
**Vurgun yemiş dalgıç misali bedeni hareketsiz**
**Hayat yokuşunun alt başında kalakalmış çaresiz**
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta