Sırlarla dolu odam soğuk,sağır ve dilsiz.
Masa kocaman ağır bir ayna,köhne sandalye,
Sandalyede çökmüş,kocamış bir adam.
O kocaman aynadaki görüntüde adam yalnız.
O adam, ben...
Çukurlarında kaybolanelemli gözleriyle,
Bakmakta haline pürmelaline;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Hepsi Harika dizeler ancak;
Şu iki dizede şiirsellik adına işlenmiş pırlanta niteliği var. Kutlarım..
**Vurgun yemiş dalgıç misali bedeni hareketsiz**
**Hayat yokuşunun alt başında kalakalmış çaresiz**
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta