En kalın duvarını ördü en sonunda
Yoğun bir sis başladı yüreğinin ucunda
Yavaş yavaş kayboluyordu hisler
Sadece gönlünü değil gözünü de örttü sisler
İşte o zaman insan yüzüne bakan bir ayna buldu
Kendine kendince bakmanın kendine faydasını bilmiyor
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta