hatırlamanın acısı düşer göğe
her taşı kaldırır yerinden
her sevinç ölüme akar
bakar kırık bir aynanın köşesinden
siyah beyaz ve gride susar
umudun korkusu
saklanırken dünden
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




ayna ya birkezde ben bakmıştım...
pişman oldum daha bakmıyorum...
yüreğimizi gösterme yetenekleri yok...
saygılar yüreğinize ve kaleminize..
Dilerim aynanın diğer yüzü umut olur.Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta