hatırlamanın acısı düşer göğe
her taşı kaldırır yerinden
her sevinç ölüme akar
bakar kırık bir aynanın köşesinden
siyah beyaz ve gride susar
umudun korkusu
saklanırken dünden
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




ayna ya birkezde ben bakmıştım...
pişman oldum daha bakmıyorum...
yüreğimizi gösterme yetenekleri yok...
saygılar yüreğinize ve kaleminize..
Dilerim aynanın diğer yüzü umut olur.Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta