hatırlamanın acısı düşer göğe
her taşı kaldırır yerinden
her sevinç ölüme akar
bakar kırık bir aynanın köşesinden
siyah beyaz ve gride susar
umudun korkusu
saklanırken dünden
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
