Kaşları çatışmamıştı
Bir tablonun ağlayışı gibi
Süzülüverdi
Hisleri çaresizliği
Çarebenliği biliyordu
Benin aynası sen
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Ayna..beyaz perde gibi kullanılmış sanki şiirde..
şiirde hissettiğimiz ama seyredemediğimiz panik atak resimler sonrasında dinginliğe bırakıyor kendisini aynanın içindeki öykü..
isteklerin, evrenin uçsuz bucaksızlığında teslimiyete dönüştüğünü ve sonra aynı isteklerin zamanın yok edişine gözlerini yumduklarını gördüm aynada...
Aynalar boştu
Kaşları çatılmamıştı
Süzülürken yalnızlığı
tebrikler..
selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta