Ezilmiş tümcelerden ayıkladım onu ben,
aşağılanmış imgelerden kaçırdım.
Ve sonra;
Sondan eklemeli bir dille yazıp
Sevincimin simgesini kattım adın-a.
Aylina...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkürler efendim. O hikayesiyle, şiiriyle benim tadımdır, tuzumdur, efsanemdir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta