Kasımın dördüydü kadehlere bırakışın
Sokaklar sararmış yaprakla doluydu
Yüreğim gibi sessiz ve soğuktu
Dönüp bakmadın ardına
Kelimeler düğümlendi o an ömrüme
Kaldırımlar hasrete çarptı
Hazan çığlıkları karıştı özleme
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta