Aylardan haziran
Müjdeci sancılar terde gülümsüyordu
Gün hayli yükselmiş uzak duruyordu
Çok geçmeden çığlıklı sancılar dindi de
Al kana bulanmış hayat geldi dünyaya
Eğildi gün, görmek için...
Kuşatınca aydınlık yanık kokusu sardı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta