Aylardan Eylül olunca,
Sonbaharın hüznü çöker yüreğime.
Sensiz ve de sessiz sahillerde tek başıma.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




aylardan eylül olunca elbette kucağımızda hazır taşlarımız bulunur tatlı ve güzel bir şiir okudum yüreğinize sağlık selamlar...
Ayrılık
Hazan, Eylül ve hicran,
Zorla koparır yaprağı dalından.
Dipsiz bir kuyu gibi,
Savurur acımasızca kucağından.
Pusuda kuşatır insanı; masum, çaresiz,
Dedim ya Eylül anlamaz ağustos sıcağından.
Şimşekler çakar, yağmurun kan düşürür gönlüme,
Ayrılık vaktidir, beklemek nafile.
Bu hangi kervan, ben kaçıncıyım,
Yine de Eylül sebebim seni bilirim.
Bir tenhadayım uçsuz bucaksız,
Unutmadım dilimde,
Senin için sakladığım bir kaç söz, pervasız.
Eylül bir gün senin de yolun düşer!
Anası ağlayanlar seni hep burada bekler.
Bu şiir ile ilgili 31 tane yorum bulunmakta