Bir ceset vuruyor karaya Bodrum kıyılarında,
Minnacık bir yavrucak henüz üç yaşında.
Uyur gibi yatıyor sessiz,
Dalgalar yalarken cansız bedenini.
Doluşmuşlar sekiz kişi lastik bota,
Çaresizlikle çıkmışlar yola.
Bir cehennemden kaçıyorlar,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta