Gün tepeye geldi, aşmak üzere.
Zaman kısaldı Aykız.
Beden yoruldu, gönül kırıldı Aykız, kırıldı.
Ve....
Bir ömür bitti Aykız.
Hem de, bin bir ‘ah... vah’ ile...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




' Yüzde gülerken,
Özdeki feryadını kimselere duyuramayacaksın,
Kimselerle paylaşamayacaksın.
Derdin büsbütün artacak Aykız. '
' Sevdiğini alamayanları
Ağlatarak koyarlarmış mezara...
Mezarını da yol üstüne kazarlarmış,
Vefasızlar ibret alsın diye. '
Şiirin tamamı etkileyici, çok güçlü bir anlatım.Ancak bu dizeleri de çok beğendiğimi belirtmek istedim,saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta