bir ruh bezilmişliğiydi bütün sonuçlar
istemsiz isteksizliklerle doluyor içim
birikmiş yoksun ışık gözlerimizde
biliyorum artık kabullenmeliyim
hayatın kuluçları gitmez yüzümüzden
bütün eylemler ölümüzde
tek bir vakit hâkim bünyede
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta