Fatih sırtlarında güneş her zamanki tembelliğiyle
bir mısra gibi sona eriyordu.
tonlarını doğadan beğenip,
itinalı bir anne gibi salıyordu bulut diplerine.
bu ayrılış dipdiri çakılıydı avuçlarıma.
bıçak olup kanatıyordu sarılı yaralarımı.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Perdeyi şiiri tam bitirmeden kapamışınız üstat...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta