Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Betimlediğiniz 'sıra dışı yaşam' ve 'sıra dışı insan' profili adeta canlanıyor okuyucunun gözünde. Tebrik ediyorum.
Ayşe Korkmaz
Bende öyle...
Balıklar hep yolunuza çıksın arkadaşım.
ve o balıklar
tekrar avlanmaya
mahkumlar
nasıl bir final olurdu acaba? Şiiriniz güzel saygısızlık etmek için değil sadece aniden çağrıştığı için yazdım. Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta