Bazen ağlamak, bazen de gülmek gelir içimden, elimde değil...
Ne ağlamayı, ne de gülmeyi pek beceremem; ayıp değil ya...
Bazen konuşmak, bazen de susmak gelir içimden, dilimde değil...
Hem konuşmayı, hem de susmayı iyi bilirim; ayıp değil ya...
Kendine yetmek, var’la yetinmek, haddini bilmek bir kusur değil...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta