Ne sırdır bu ki aşkım dâimâ nâlân olur bende,
Figânım gülşen-i sînâda bülbül-hân olur bende.
Göründü bir cemâl kim ayn-ı nûrdur sandım,
Meğer âyîne-i cânımda bir imkân olur bende.
Dedim: “Bir yâr gerek kim derde dermân ola”
Gül açtı, diken suskun; bu ne imtihân olur bende?
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta