Ne sırdır bu ki aşkım dâimâ nâlân olur bende,
Figânım gülşen-i sînâda bülbül-hân olur bende.
Göründü bir cemâl kim ayn-ı nûrdur sandım,
Meğer âyîne-i cânımda bir imkân olur bende.
Dedim: “Bir yâr gerek kim derde dermân ola”
Gül açtı, diken suskun; bu ne imtihân olur bende?
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta