Ne sırdır bu ki aşkım dâimâ nâlân olur bende,
Figânım gülşen-i sînâda bülbül-hân olur bende.
Göründü bir cemâl kim ayn-ı nûrdur sandım,
Meğer âyîne-i cânımda bir imkân olur bende.
Dedim: “Bir yâr gerek kim derde dermân ola”
Gül açtı, diken suskun; bu ne imtihân olur bende?
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta