Güneşin gülüşümü daha iyi ayın üzülüşü mü kim bilir,
Bilirsiniz güneş sabaha, ay insana güzel gelir..
Doğrudan,
Devasa mutluluklar ortada gezen ebemkuşağına gelsin..
Az durun bi dakika
Çekirgelerin kadife çınlamalarına fosforlu ilmikler atalım eş zamanlı, ki geceleri yalnızlık ortadan kalksın..
Eski püskü yalnızlıklar kalsın, biraz da mahparenin üzüntüsü,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta