Ayın on biri olmuş çeyreği etmez tam bir gün.
Değeri arttıkça daha hızlı geçiyor zaman.
Ne gecesi ne gündüzü kalmış içinde bütün,
Hayatın bir parçası içinden koptuğundan.
Karmaşası insanlığın olgusunun tuhaftır.
Kimi karanlıkta kimi aydınlıkla bahtiyardır.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta