Kürsüye çıktığında
Öndekinin tikindeki azgınlık
Dikkatini çekiyor
Onun yanındakinin
Parmakları masaya sinirlice vuruyor
Bir kaçını kıravat boğar gibi oluyor
Bir kaçı yutkunuyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta