Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BENCE HAYVANCAĞAZA HAKARETTİR O TÜRDEN İNSANLARA BENZETİLMEK.Hayvan doğasının aslı gibi davranır.Ya İnsan olduğunu unutan insan müsvettelerine ne demeli ? Ablandan selamlar ve tam puan.
NE KADAR ANLATSAN BENCE DUYMAZ İŞTE AYIDIR KIŞ UYKUSUNDADIR. KUTLARIM
meydanı boş bulunca ayaklar baş olurmuş....aslanın olmadığı yerde ayılar kral..ne diyeyim başka üstad papatyalar yüreğinize
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta