Damardır melekler buluttan toprağa
Çelik merdivendir eller arştan arza
Kader zikzaklı bir çizgide ilerler
Bir hoşça kal ile uğurlanır gölgeler
Sesimde titreyenler tenime konmadı
Duamdaki eza ulviyete vardı da onmadı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta