Bir sonbahar günüydü tanıştık seninle
Bedenim can bulmuştu senin sevginle
İlk defa benim olmuştun esmer teninle
Saatlerce okşayıp sevmiştim seni
Ne sevenim vardır benim nede anlayan
Ne soranım vardır benim nede arayan
Sen içimde bir yarasın hergün kanayan
Gelipte bu yaramı sarsan olmazmı
Hani hep söylenecekti bizim şarkımız
Hüzünlümü bitecekti bir gün aşkımız
Hani o yeminimiz nerde ahtımız
Sen unuttunda birtanem ben unutmadım
Sen var ya sen ne sevmeyi
biliyorsun nede sevilmeyi
Ne yaşatmayı biliyorsun
nede öldürmeyi
Bir sonbahar günüydü tanıştık seninle
Yar yüreğim doldu taştı sonsuz sevgiyle
Dokundukça yakan o esmer teninle
Sarmaş dolaş olmuştuk ogün senveben
BİR GÜZEL GÖRDÜM SANKİ BİR MELEK
ONU GÖRÜR GÖRMEZ YANDI BU YÜREK
GÖZLERİME BAKTIDA BANA GÜLEREK
Çekilmez çileye dertlere düştüm
Akan göz yaşımdan ıslandı üstüm
BU SAHİLDE MARTILAR ÖTÜŞÜR DURUR
SESLERİ YÜREĞİMİ YAKIP KAVURUR
YÜREĞİM EFKARLI GÖZÜMDE YAĞMUR
Yakacağım bu şehri üstüne benzinler döküp
Bakmayacağım ardıma biran olsun geri dönüp
Hasretini özlemini seni kalbime gömüp
Senin hasretin varken ben bu şehri yakarım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!